Een ondernemer (of een ondernemend professional) is altijd op zoek naar meer.

Heb je een target gehaald dan ga je gauw door naar de volgende, en de volgende, en de volgende etc. Op zich niks mis mee want daarmee groei je en als je het een beetje slim aanpakt wordt je elke keer succesvoller. Maar het heeft ook een keerzijde…

Op het moment dat jij je successen nooit viert, gebeurt er namelijk iets met je mindset. Je hebt je hersenen gekraakt over een bepaald probleem en hebt nachten doorgehaald om het op te lossen. Je hebt liters koffie naar binnen gegoten en hebt je hersenen uitgeput maar…. Victory is sweet! De meesten van ons ambitieuze professionals horen vervolgens het volgende in ons hoofd:

Goed dat zit erop! Eigenlijk had ik het wel wat sneller kunnen doen…. Is dit nou het resultaat waar ik zo hard voor gewerkt heb…. Het viel eigenlijk best wel mee, zo moeilijk was het ook niet….

Je praat jezelf naar beneden of op z’n minst maak je de prestatie een stuk minder groot dan dat die eigenlijk is. Oplossing voor dit gevoel voor de meeste mensen? Door naar de volgende uitdaging want wellicht dat je daar wel volledig voldoening uithaalt….

Waarom is dit een probleem?

Hoe hard zou jij werken als je wist dat de beloning een zak knikkers en een appeltaart is? Hoe hard zou je werken als de beloning een wereldreis is, een nieuwe auto of de afbetaling van je hypotheek? Het gaat niet zozeer om het bezit maar wel om de beloning die jou de meeste voldoening geeft. Waarschijnlijk doe je er (bijna) alles voor.

Nu even terug naar de binnenkant van je hoofd. Als je na elke prestatie het resultaat kleineert maak je de beloning voor je eigen motivatie wel erg klein. Heel hard gewerkt, heel weinig resultaat. Dit heeft vervolgens een grote invloed op je onbewuste mindset en uiteindelijk je zelfvertrouwen. Waarom zou je elke keer zoveel geven als het toch nooit genoeg is. Door je succes te vieren creëer je juist de motivatie om de volgende keer nog verder te gaan. Om nog meer te bereiken en om nog meer voor je doelen te gaan! Onbewust vraag jij je namelijk af hoe groot de beloning is en dat geeft juist de motivatie en energie om nog dieper te gaan.

Wat is de oplossing?

Je hebt een zoon of dochter die nog niet zindelijk is. Na veel pogingen is het eindelijk gelukt. Die kleine gaat zelf naar het toilet en spoelt ook nog eens keurig door. Hoe zou jij daarop reageren? Vanaf de bank met een biertje of wijntje in je had en je duim opsteken met de begeleidende spreuk ‘lekker bezig hoor! Ga je nu weer spelen?’. Of spring je van de bank, loer je om de hoek of alles goed gaat en vier je uitgebreid deze enorme prestatie? Je beloont de prestatie wat vervolgens zorgt voor nog meer motivatie om het de volgende keer weer te doen.

Ik ben nooit het voorbeeld geweest van het vieren van succes. Er was namelijk altijd wel iemand of iets die het beter had gedaan. Ik besefte me pas een hoe belangrijk dit is tijdens een Tony Robbins event in London.

Een bekend onderdeel is om met je blote voeten over kolen te lopen die ongeveer 500 graden zijn (nee… geen typefout). Er gaat een heel proces aan vooraf maar een van de belangrijkste elementen  is het uitbundig vieren van je prestatie. En hoewel ik niet vies ben van fysieke uitdagingen moest ik de eerste keer toch een grens over. Na afloop werd de prestatie uitbundig gevierd, en juist dat zorgt ervoor dat je jezelf ertoe aanzet het nog een keer te doen. Wat mij betreft mag de kolenbaan voortaan twee keer zo lang zijn.

Ambitie is goed! Sterker nog, ik denk dat er een hoop mensen veel profijt hebben van een scheutje extra. Maar vergeet niet voor je doorgaat naar je volgende doel je resultaten te vieren!